Focal site for those willing to work on promoting world-wide this initiative and propagate the inclusion of modern Pagration Athlema in the core-programm of Olympic Games...
Punishment for cheating and bribery in the
Olympics of Ancient Greece could include fines, public flogging and
statewide bans from competition
Pankration scene: the pankriatiast on the right tries to
gouge his opponent's eye; the umpire is about to strike him for this
foul.
(Public Domain via Wikicommons)
News broke last week
that despite a state-sponsored doping scheme, the Russian delegation
would not be wholly disqualified from the Olympics in Rio de Janeiro.
Instead, individual athletes’ fates are being assessed by their
respective sporting federations. Those without evidence of doping, it
seems, will be able to compete – a far more lenient response from the
International Olympic Committee than many might have expected. Moreover
it’s more lenient than the IOC’s historical counterpart, the ancient
Greek Olympic Council, likely would have handed down.
Ancient Olympians didn’t have performance-enhancing drugs at
their disposal, but according to those who know the era best, if the
ancient Greeks could have doped, a number of athletes definitely would
have. “We only know of a small number of examples of cheating but it was
probably fairly common,” says David Gilman Romano, a professor of Greek
archaeology at the University of Arizona. And yet the athletes had
competing interests. “Law, oaths, rules, vigilant officials, tradition,
the fear of flogging, the religious setting of the games, a personal
sense of honor – all these contributed to keep Greek athletic contests
clean,” wrote
Clarence A. Forbes, a professor of Classics at Ohio State University,
in 1952. “And most of the thousands of contests over the centuries were
clean.”
That said, ancient Greeks proved to be creative in their
competitiveness. Some attempted to jinx athletes to prevent their
success. According to Romano, “curse tablets could be found in athletic
contexts. For instance, strips of lead were inscribed with the curse,
then folded up and placed in the floor at a critical part of the
athletic facility.”
Olympia in Ancient Greece
(Immanuel Giel via Wikicommons)
Judging from the writings of the second-century A.D. traveler named Pausanias, however, most cheating in the ancient Olympics was related to bribery or foul play. Not coincidentally, the mythological basis of the Olympic games involves both, according to Romano’s writing.
The figure thought to have founded the Olympic Games, Pelops, did so
as a celebration of his marriage and chariot victory over the wealthy
king Oinomaos, spoils he only gained after bribing the king’s charioteer
to sabotage the royal’s ride. The first Games are said to have been
held in 776 B.C., though archeological evidence suggest they may have
begun centuries earlier.
References to legendary instances of cheating have survived the
centuries. A scene of a wrestler attempting to gouge the eyes of an
opponent and bite him simultaneously, with an official poised to hit the
double-offender with a stick or a rod, graces the side of a cup from
roughly 490 B.C. In Greece today, pedestals that once held great
statues still line pathways that led to ancient stadiums. But these were
not statues that heralded athletic feats, rather they served as
reminders of athletes and coaches who cheated. According to Patrick
Hunt, a professor of archaeology at Stanford University, these monuments
were funded by levies placed on athletes or on the city-states
themselves by the ancient Olympic Council.
In Pausanias’ account, which is analyzed and translated in Forbes’ article, there were three main methods of dishonesty:
There are several stories of city-states trying to bribe top
athletes to lie and claim that city-state as their own (a practice that
continues in some form today, as the story of Dominica’s imported ski team from 2014 proves). When
one athlete ran for Syracuse instead of his home city-state of Croton,
the city of Croton tore down a statue of him and “seized his house for
use as a public jail,” writes Forbes.
Then there was direct bribery between athletes or between those
close to the athletes to influence the results. In 388 B.C., during the
98th Olympics, a boxer named Eupolus of Thessaly bribed three of his
opponents to let him win. All four men were heavily fined, and up went
six bronze statues of Zeus, four of which had inscriptions about the
scandal and a warning to future athletes.
The Bases of Zanes at Olympia, Greece. Statues of Zeus were erected
on these bases, paid for by fines imposed on those who were found to be
cheating at the Olympic Games. The names of the athletes were inscribed
on the base of each statue to serve as a warning to all.
(Nmajdan via Wikicommns)
Finally, there were “fouls and forbidden tricks,” as Forbes
refers to them. He references a fragment of a satirical play found, in
which a group of performers claim to be comprised of athletes “skilled
in wrestling, horse-racing, running, boxing, biting, and
testicle-twisting.” Athletes were beaten with rods or flogged for
fouling another player, for cheating to get an advantage, like starting
early in a footrace, and for attempting to game the system that
determined match-ups and byes.
And, it turns out, spectators did some cheating of their own,
too. “One woman dressed as a man to see her son perform,” says Patrick
Hunt. “She was caught and penalized.” Judges even ran into trouble at
times. Forbes makes note of an instance in which officials voted to
crown a member of their own city-state, an obvious conflict of
interests. The judges were fined, but their decision was upheld. Once
again, the modern Olympics haven’t been much different, for those who
remember the 2002 Winter Games when a French judge gave Russian skaters high marks, allegedly in exchange for a Russian judge reciprocating for French ice dancers.
Entire city-states could get into trouble as well. In 420 B.C.,
according to Pausanias, Sparta was banned from the Olympics for
violating a peace treaty, but one of their athletes entered the chariot
race pretending to represent Thebes. He won, and in his elation,
revealed who his true charioteer was. He was flogged and the victory was
ultimately recorded as going to Thebes, with no mention of his name,
which could be seen as an additional punishment (some records of Olympic
victories have been discovered).
The modern events and global inclusivity of today’s Olympics may
suggest how far we’ve come since ancient times, but scandals like the
one playing out in Russia this summer remind us of what Patrick Hunt
calls human nature: “We want an edge. Russian athletes may be banned
from Brazil because of cheating, but people have always been looking for
performance enhancing tricks.”
Ancient list on Papyrus 1185 of Olympic victors of the 75th to the 78th, and from the 81st to the 83rd Olympiads
(Public Domain via Wikicommons)
Ανοικτή επιστολή του Κων. Β. Κωνσταντάρα, μέλους του ΔΣ του ΑΣΒ "Ημαθίων" και της Πολιτιστικής Επιοτροπής Φίλων Παγκρατίου Αθλήματος.
_____________________________________
Εσχάτως πληροφορηθήκαμε -και μείναμε ενεοί ως χάνοι- για την πρόθεση
του Υπουργού Παιδείας κ. Φίλη να εισαγάγει στη δημόσια εκπαίδευση των Ελλήνων μεθόδους
αυτοάμυνας προς διδασκαλία... Ορθή η πρόθεση. Με ποιό σκεπτικό όμως
επελέγη το ζίου ζίτσου; Επειδή τον προσέγγισαν οι άνθρωποι του
(μη-Ολυμπιακού αυτού) σπόρ και τον έπεισαν για την υπεροχή του στις
μεθόδους αυτοάμυνας;
Θέλω να του/μας θυμίσω μερικά γεγονότα: -Στις χώρες που δεν διαθέτουν ιστορία στα ανάλογα αθλήματα όπως το Ισραήλ, δημιουργούνται αθλήματα (krav-maga).
-Οι ανατολικές χώρες που κάνουν εξαγωγή των εθνικών τους αθλημάτων,
ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ, γιατί διαδίδουν την κουλτούρα τους και κερδίζουν
οικονομικά. -Οι αρχαίοι λαοί έχουν από μόνοι τους αναπτύξει όχι μόνο
φιλοσοφία και επιστήμη, αλλά και αθλήματα που καλύπτουν ΟΛΕΣ τις
ανάγκες της παιδείας. -Το Παγκράτιο είναι η πληρέστερη και
αποτελεσματικότερη μέθοδος αυτοάμυνας, ΜΑΚΡΑΝ. Είναι η πολιτιστική μήτρα
από την οποία ξεπήδησαν τα γνωστά αθλήματα. -Η Ελλάδα διαθέτει Ελληνική Ομοσπονδία Παγκρατίου Αθλήματος (ΠΑ), πολλούς Συλλόγους και πάνω από 4.000 αθλητές. -Πολλοί Έλληνες έχουν προσπαθήσει να ξεκολλήσουν την πανάρχαια αυτή τέχνη από τη λάσπη της αφάνειας.
Η υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Βέροιας από τον Υπουργό Μακεδονίας και
Θράκης στις 17 Νοεμβρίου 2013 είναι η εν τοις πράγμασι απόδειξη της εκ
μέρους της Ελληνικής Πολιτείας υιοθέτησης της ιδέας ότι το Παγκράτιο Άθλημα αποτελεί
Ελληνικό συγκριτικό πλεονέκτημα και ως τέτοιο θα πρέπει να τύχει της
ανάλογης εκμετάλλευσης από τα Υπουργεία:
• Αθλητισμού, που πρέπει
να θεσμοθετήσει την παράλληλη διδασκαλία του ΠΑ, με αναλογική συμμετοχή
σε τοπικές και πανελλήνιες διοργανώσεις, από όλους τους συλλόγους της
χώρας που καλλιεργούν πολεμικές τέχνες, ως προϋπόθεση χορήγησης της
αθλητικής αναγνώρισης. Επίσης και κυριότερα, η ΓΓΑ πρέπει, δια της
Επιτροπής Ενημέρωσης Διεθνών Αθλητικών Οργανισμών που προβλέπεται στο
άρθρο 42 του Ν. 2725/1999, να ενεργήσει για την ενημέρωση της διεθνούς
κοινότητας και τη διάδοση του αθλήματος. Υπόψη η συμφωνία που
επιτεύχθηκε το πρωί της 15 Νοε 2013, στη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου
Συνεδρίου ΠΑ, με τους εκπροσώπους των: Ελλάδος, Αζερμπαϊτζάν,
Βουλγαρίας, Βελγίου, Κύπρου, Γερμανίας, Λεττονίας, Ολλανδίας, Ρουμανίας,
Ρωσίας, Ισπανίας και Ηνωμένου Βασιλείου.
• Παιδείας, που πρέπει
θεσμικά να εντάξει τη διδασκαλία του ΠΑ στη φυσική αγωγή όλων των
βαθμίδων εκπαιδεύσεως και να δημιουργήσει ανάλογες έδρες στα ΤΕΦΑΑ, με
αρμοδιότητες παραπέρα έρευνας και ανάπτυξης του αθλήματος, ώστε να
διατηρείται επίκαιρο και εναρμονισμένο στα διεθνή δεδομένα.
•
Εθνικής Άμυνας, που αναμένεται να εισαγάγει την εκπαίδευση στο άθλημα,
ως βασική δεξιότητα αυτοάμυνας του στρατεύματος με ιδιαίτερη έμφαση στις
Ειδικές Δυνάμεις.
• Προστασίας του πολίτη, που πρέπει να διαθέτει
το σύνολο των μαχίμων του στελεχών εκπαιδευμένο στην αυτοάμυνα για την
υποβοήθηση στην άοπλη αντιμετώπιση των βίαιων εγκληματιών.
•
Τουρισμού, για τη θεσμική ένταξη και προώθηση του ΠΑ στα πακέτα των
σημαντικών κατ’ αρχήν τουριστικών προορισμών όπως Κρήτης, Κέρκυρας,
Χαλκιδικής, Αιγαίου κλπ, ακόμη και κρουαζιέρας. Λογικά, θα έπρεπε να
είχε γίνει η ένταξη στην καμπάνια του 2014.
• Εξωτερικών, που μέσω
των μηχανισμών και υπηρεσιών του προς τους διεθνείς οργανισμούς και
fora, τα αντίστοιχα υπουργεία και τους ανάλογους φορείς των
χωρών-στόχων που θα επιλεγούν για τη διάδοση του αθλήματος, θα προωθήσει
επίσημα για υπογραφή το πρωτόκολλο, του οποίου θεματοφύλακας είναι η
Παγκόσμια Ομοσπονδία Παγκρατίου Αθλήματος (World Pangration Athlima
Federation ) με έδρα την Αθήνα.
Υπόψη ότι καμία από τις παραπάνω
ενδεδειγμένες ενέργειες δεν αποτελεί προϋπόθεση για άλλη, άρα όλες
μπορούν να υλοποιούνται ταυτόχρονα. Επίσης και το κυριότερο, ουδεμία
απαιτούμενη ενέργεια απαιτεί χρηματοδότηση, τουναντίον, το σύνολό τους
σκοπεί και αποτελεί πηγή εσόδων, υπό τον όρο του συντονισμού από τον
αρμόδιο για τον Αθλητισμό Υπουργό, όλων των φορέων που χρειάζεται να
συνεισφέρουν το αναλογούν στον καθένα έργο…
Υπό την αιγίδα της
Ελληνικής Ομοσπονδίας Παγκρατίου Αθλήματος, λειτουργεί η Πολιτιστική
Επιτροπή Φίλων Παγκρατίου Αθλήματος (ΠΕΦΙΠΑ), που τα τελευταία χρόνια
επιτέλεσε σοβαρότατο έργο, προσελκύοντας αξιόλογα μέλη της Ελληνικής
κοινωνίας και επιστημονικής κοινότητας στους κόλπους της και
διοργανώνοντας πρωτοπόρες εκδηλώσεις, όπως η παρουσίαση του Παγκρατίου
σε Μουσεία και Αρχαιολογικούς χώρους (Σχολή Αριστοτέλους, Αρχαιολογικό
Μουσείο Βέροιας κλπ) αλλά και πρωτότυπες εκδηλώσεις όπως το περίπτερο
στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το 2013, με πάνω από 10.000 θεατές.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΗ
Παρακαλώ για την ανα-κοινοποίηση σε περίπτωση που συμφωνείτε με το
περιεχόμενο, αν δηλαδή πιστεύετε ότι δεν πρέπει να ανακυκλώνουμε ό,τι
μας σερβίρουν οι εισαγωγείς, απλά επειδή είναι εισαγωγής. Τα Ελληνικά προϊόντα είναι συνήθως καλύτερα, ευκολότερα αντιληπτά και απείρως οικονομικότερα.
“Πάλη δὲ καὶπαγκράτιονὡς ἐς τὸ πρόσφορον τῷ πολέμῳ εὕρηται, πρῶτον μὲν δηλοῖ τὸ Μαραθῶνι ἔργον διαπολεμηθὲν οὕτως Ἀθηναίοις, ὡς ἀγχοῦ πάλης φαίνεσθαι,
προσόντος τούτου τῷἔργῳ, δεύτερον δὲ τὸἐν Θερμοπύλαις, ὅτε Λακεδαιμόνιοι
κλασθέντων αὐτοῖς ξιφῶν τε καὶ δοράτων πολλὰ ταῖς χερσὶ γυμναῖς ἔπραξαν.“ (Η πάλη και το Παγκράτιον εφευρέθηκαν επειδή
προσφέρονται στον πόλεμο, πράγμα που το φανερώνει πρώτον το κατόρθωμα των
Αθηναίων στο Μαραθώνα, που φαίνεται ότι μοιάζει με αποτέλεσμα πάλης, και
δεύτερον το κατόρθωμα στις Θερμοπύλες, όταν, αφού έσπασαν τα ξίφη και τα δόρατά
τους οι Λακεδαιμόνιοι έκαναν πολλά κατορθώματα με τα γυμνά τους χέρια.)
Φλάβιος Φιλόστρατος.
Του Αντιστρατήγου εα Κων. Β. Κωνσταντάρα, Μέλους της Πολιτιστικής Επιτροπής Φίλων ΠΑ και Μέλους (τέως Προέδρου) του ΔΣ του ΑΣΒ "Ημαθίων".
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Για περισσότερο από μία εικοσαετία τώρα, διακηρυγμένος
από πολλούς παράγοντες του Παγκρατίου Αθλήματος και διαφημισμένος από
περισσότερους σε Ελλάδα και εξωτερικό σκοπός των αντίστοιχων Ομοσπονδιών
(Εθνικών και Παγκόσμιας) είναι η επανένταξη του Παγκρατίου στον πυρήνα των
ΟλυμπιακώνΑγώνων.
Το Παγκράτιον[1] είναι ένα άθλημα, που από τα πανάρχαια
χρόνια είναι στενά συνδεδεμένο με τις Ελληνικές παραδόσεις. Ο Ηρακλής ήταν
αθλητής του Παγκρατίου και αργότερα, στα ιστορικά χρόνια, υπάρχουν αναφορές στον
«Ηρακλή Παγκράτη». Ο Θησέας στην πάλη του με τον Μινώταυρο, φαίνεται ότι
χρησιμοποίησε τεχνικές Παγκρατίου για να νικήσει. Στην Ιλιάδα, στην περιγραφή της
πάλης του Αίαντα με τον Οδυσσέα, φαίνεται να χρησιμοποιούνται τεχνικές του
Παγκρατίου.
Το
Παγκράτιον ή Παμμάχιον ή Πάμμαχον είναι
συνδυασμός πάλης και πυγμαχίας. Η ονομασία του προέρχεται από το συνδυασμό των
λέξεων «παν» και «κράτος» που σημαίνει «με όλη τη δύναμη». Αποτελεί την αρχαιότερη άοπλη
μαχητική τέχνη που έχει καταγραφεί. Οι νέοι στην αρχαία Ελλάδα εκπαιδεύονταν
από μικρή ηλικία στο παγκράτιο για να έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουν
τους εχθρούς και να αυτοπροστατεύονται. Το Παγκράτιο ενετάχθη στους Ολυμπιακούς Αγώνες την 33η Ολυμπιάδα (648 πΧ).
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη τους κανόνες του αθλήματος οριστικοποίησε ο Λεύκαρος
από την Ακαρνανία. Στην 145η
Ολυμπιάδα (200 πΧ) προστέθηκε η κατηγορία των παίδων, στην οποία απαγορεύτηκαν
τα επικίνδυνα κτυπήματα. Απετέλεσε αδιάλειπτα ολυμπιακό άθλημα μέχρι την
κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων το 393 μΧ από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο
Α', αλλά συνέχισε, μέχρι και τον 6ο αιώνα μΧ να αποτελεί
τμήμα κάθε αγωνιστικής αθλητικής δραστηριότητας.
Εθεωρείτο βασικό
άθλημα και συμπεριλαμβανόταν σε όλους τους Πανελλήνιους αγώνες (Ολύμπια, Πύθια,
Ίσθμια και Νέμεα). Το παγκράτιον κατείχε ξεχωριστή θέση στη συνείδηση των
Ελλήνων καθώς σε καταλόγους νικητών αναφέρεται ως «ιερόν», πράγμα σπάνιο για
άθλημα.Ο Σωκράτης και ο Πλάτων αναφέρονται ως αθλητές του Παγκρατίου. Ο Πλάτων
υπήρξε δύο φορές Ισθμιονίκης και μία Πυθιονίκης, κερδίζοντας μία νίκη στο
παγκράτιο και δύο στην πάλη.
Ο Αριστοτέλης
στη Ρητορική ορίζει το Παγκράτιον ως: «…ὁ δὲ
θλίβειν καὶ κατέχειν παλαιστικός, ὁ δὲὦσαι
τῇ
πληγῇ πυκτικός, ὁ δ' ἀμφοτέροις
τούτοις, παγκρατιαστικός…».
Ο Φίλιππος Β΄ ο Μακεδών, το διδάχθηκε στη Θήβα και το καθιέρωσε στο
στρατό του. Με τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το Παγκράτιον διαδόθηκε ευρύτατα από τους στρατιώτες,
αφού
αποτελούσε μέρος της εκπαίδευσης και των τοπικών μονάδων που συγκροτούσαν οι
κατά τόπους πληθυσμοί που μετείχαν στη συνέχιση της εκστρατείας. Κατ’ αυτόν τον
τρόπο διαδόθηκε στην Περσία, την Ινδία, το Θιβέτ και την Άπω Ανατολή. Σε
Αθλητικές Ακαδημίες των χωρών αυτών, διδάσκεται και τεκμηριώνεται η προέλευση των
ανατολικών πολεμικών τεχνών από το Παγκράτιο.
Υπάρχουν καταγραφές παγκρατιαστών μέχρι και τα Βυζαντινά χρόνια, σε όλες
τις μεσογειακές χώρες, τον Πόντο και τη Μέση Ανατολή. Στα μέσα Βυζαντινά χρόνια
το
άθλημα χάνεται από το προσκήνιο, αν και υπάρχουν αναφορές μεμονωμένων παγκρατιαστών που
συνέχιζαν, παρά την απαγόρευση, να ασκούν το άθλημα. Εξαιρετικά σημαντική είναι
η πληροφορία που μας παρέχει ο Ρήγας Φεραίος στο θεατρικό έργο του Ιταλού Αβά Μεταστάσιο «Τα Ολύμπια», το οποίο μετέφρασε στα Ελληνικά. Στα προλεγόμενα του
έργου, ο Ρήγας μας δίνει την πληροφορία ότι το Παγκράτιον μαζί με τα άλλα
αρχαιοελληνικά αγωνίσματα υπάρχει, «…μέχρι της σήμερον εις την Θεσσαλίαν αλλά και εις
όλην την Ελλάδαν…».
Στη
σύγχρονη εποχή το Παγκράτιο αναβίωσε μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και ιδιαίτερα
κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, οπότε γίνονται οι πρώτες κινήσεις για
την ίδρυση Ομοσπονδίας Παγκρατίου Αθλήματος. Αργότερα, αρχίζουν προσπάθειες
ένταξής του στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Τελικά η Ελληνική Ομοσπονδία
Παγκρατίου Αθλήματος (ΕΟΠΑ) ιδρύεται το 1995, το 1996 αναγνωρίζεται από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και το 2002 από
την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Το Παγκράτιον γνωρίζει έκτοτε μεγάλη ανάπτυξη,
με παράλληλο ενδιαφέρον να εκδηλώνεται σε πολλές χώρες.
Για
να περιληφθεί το Παγκράτιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, προϋπόθεση είναι η διάδοσή
του παγκοσμίως, ώστε να αποκτήσει το ανάλογο και απαραίτητο λαϊκό και
πλειοψηφικό έρεισμα. Μέχρι σήμερα η Παγκόσμια Ομοσπονδία αριθμεί 90 μέλη. Στην
Ελλάδα σήμερα υπάρχουν περίπου 5000 ενεργοί αθλητές, οργανωμένοι σε 130
σωματεία.
Η υπογραφή
του Πρωτοκόλλου
της Βέροιας[2] από τον
Υπουργό Μακεδονίας και Θράκης στις 17 Νοεμβρίου 2013 είναι η εν τοις πράγμασι
απόδειξη της εκ μέρους της Ελληνικής Πολιτείας υιοθέτησης της ιδέας ότι το ΠΑ
αποτελεί Ελληνικό συγκριτικό πλεονέκτημα και ως τέτοιο θα πρέπει
να τύχει της ανάλογης εκμετάλλευσης από τα Υπουργεία:
Πολιτισμού
και Αθλητισμού, που πρέπει να θεσμοθετήσει την παράλληλη
διδασκαλία του ΠΑ, με αναλογική συμμετοχή σε τοπικές και πανελλήνιες
διοργανώσεις, από όλους τους συλλόγους της χώρας που καλλιεργούν πολεμικές
τέχνες, ως προϋπόθεση χορήγησης τηςαθλητικής
αναγνώρισης. Επίσης και κυριότερα, η ΓΓΑ πρέπει, δια της Επιτροπής Ενημέρωσης Διεθνών Αθλητικών Οργανισμών
που προβλέπεται στο άρθρο 42 του Ν. 2725/1999, να ενεργήσει για την ενημέρωση
της διεθνούς κοινότητας και τη διάδοση του αθλήματος. Υπόψη η
συμφωνία που επιτεύχθηκε το πρωί της 15 Νοε 2013, στη διάρκεια του 1ου
Παγκοσμίου Συνεδρίου ΠΑ, με τους εκπροσώπους των: Ελλάδος, Αζερμπαϊτζάν,
Βουλγαρίας, Βελγίου, Κύπρου, Γερμανίας, Λεττονίας, Ολλανδίας, Ρουμανίας,
Ρωσίας, Ισπανίας και Ηνωμένου Βασιλείου.
Παιδείας, που πρέπει
θεσμικά να εντάξει τη διδασκαλία του ΠΑ στη φυσική αγωγή όλων των βαθμίδων
εκπαιδεύσεως και να δημιουργήσει ανάλογες έδρες στα ΤΕΦΑΑ, με αρμοδιότητες
παραπέρα έρευνας και ανάπτυξης του αθλήματος, ώστε να διατηρείται επίκαιρο και
εναρμονισμένο στα διεθνή δεδομένα.
Εθνικής
Άμυνας, που αναμένεται να εισαγάγει την εκπαίδευση στο άθλημα, ως βασική
δεξιότητα αυτοάμυνας του στρατεύματος με ιδιαίτερη έμφαση στις Ειδικές
Δυνάμεις.
Προστασίας
του πολίτη, που πρέπει να διαθέτει το σύνολο των μαχίμων του στελεχών εκπαιδευμένο
στην αυτοάμυνα για την υποβοήθηση στην άοπλη αντιμετώπιση των βίαιων
εγκληματιών.
Τουρισμού, για τη
θεσμική ένταξη και προώθηση του ΠΑ στα πακέτα των σημαντικών κατ’ αρχήν
τουριστικών προορισμών όπως Κρήτης, Κέρκυρας, Χαλκιδικής, Αιγαίου κλπ, ακόμη
και κρουαζιέρας. Λογικά, θα έπρεπε να είχε γίνει η ένταξη στην καμπάνια του
2014.
Εξωτερικών, που μέσω των μηχανισμών και υπηρεσιών του
προς τους διεθνείς οργανισμούς και fora, τααντίστοιχα υπουργεία και τους ανάλογους
φορείς των χωρών-στόχων που θα επιλεγούν για τη διάδοση του αθλήματος, θα
προωθήσει επίσημα για υπογραφή το πρωτόκολλο, του οποίου θεματοφύλακας είναι η
Παγκόσμια Ομοσπονδία Παγκρατίου Αθλήματος (WorldPangrationAthlimaFederation[3]) με έδρα την
Αθήνα.
Υπόψη ότι καμία
από τις παραπάνω ενδεδειγμένες ενέργειες δεν αποτελεί προϋπόθεση για άλλη, άρα όλες
μπορούν να υλοποιούνται ταυτόχρονα. Επίσης και το κυριότερο, ουδεμία
απαιτούμενη ενέργεια απαιτεί χρηματοδότηση, τουναντίον, το σύνολό τους σκοπεί
και αποτελεί πηγή εσόδων, υπό τον
όρο του συντονισμού από τον αρμόδιο για τον Αθλητισμό Υπουργό, όλων των φορέων
που χρειάζεται να συνεισφέρουν το αναλογούν στον καθένα έργο…
Υπό την
αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Παγκρατίου Αθλήματος, λειτουργεί η Πολιτιστική Επιτροπή Φίλων Παγκρατίου
Αθλήματος (ΠΕΦΙΠΑ), που τα τελευταία χρόνια επιτέλεσε σοβαρότατο έργο, προσελκύοντας
αξιόλογα μέλη της Ελληνικής κοινωνίας και επιστημονικής κοινότητας στους
κόλπους της και διοργανώνοντας πρωτοπόρες
εκδηλώσεις, όπως η παρουσίαση του Παγκρατίου σε Μουσεία και Αρχαιολογικούς
χώρους (Σχολή Αριστοτέλους, Αρχαιολογικό Μουσείο Βέροιας κλπ) αλλά και πρωτότυπες
εκδηλώσεις όπως το περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το 2013.
Όμως, παρά τις εντατικές προσπάθειες πολλών
ανθρώπων επί πολύ διάστημα, στο 2015, μετά από αποφάσεις που πάρθηκαν το 2012,
βλέπουμε να τελούνται οι 1οι
Ευρωπαϊκοί Αγώνες[4]
από 12 έως 28 Ιουνίου 2014 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν,υπό την αιγίδα, κυριότητα, οργάνωση και τους
κανονισμούς των Ευρωπαϊκών Ολυμπιακών Επιτροπών (EuropeanOlympicCommittees-EOC)[5].
Στους αγώνες αυτούς περιλαμβάνονται από πλευράς Μαχητικών Ολυμπιακών Αθλημάτων
το Boxing[6], το Judo[7], το Taekwondo[8], και η πάλη (Freestyle[9] & Greco-Roman[10]) αλλά και άλλα, μη Ολυμπιακά Αθλήματα, όπως το Karate[11] και το Sambo[12]…
Είναι πραγματικά, εξαιρετικά δυσάρεστη έκπληξη για
όλους τους περί τα αθλητικά, η μέχρι τώρα απουσία κάθε ενέργειας (αν πιστέψουμε
τη ρήση: «αν δεν το δείξει η τηλεόραση, δεν έγινε») προς την κατεύθυνση της
διάδοσης εντός και εκτός συνόρων, για τη δραπέτευση του Αθλήματος από την
επικοινωνιακή αφάνεια, για το μεγάλο σκοπό της επανένταξής του στους
Ολυμπιακούς…
Αναρωτιέται
λοιπόν κανείς:
Δεν γνώριζε η Παγκόσμια Ομοσπονδία Παγκρατίου
Αθλήματος τις εξελίξεις, διεργασίες,απαιτήσεις
και προϋποθέσεις για την ένταξη των διαφόρων αθλημάτων (ιδίως των μη Ολυμπιακών)
στο πρόγραμμα των Ευρωπαϊκών Αγώνων;
Τι έκανε για την προώθηση του Παγκρατίου προς
αυτήτην κατεύθυνση;
Πώς εκμεταλλεύθηκε το προσωπικό και τα μέσα που προσφέρονται
και διατίθενται για το σκοπό αυτό; Ποιο ρόλο έχει αναθέσει στην Επιτροπή Φίλων
του ΠΑ;
Ποιό το masterplan για την
ανάπτυξη/ διάδοση/ προώθηση;
Ποιά η εκμετάλλευση του Πρωτοκόλλου της Βέροιας του
2013;
Οι Έλληνες και ξένοι που έχουν ασχοληθεί από διάφορες
θέσεις και με ποικίλους τρόπους με το αντικείμενο «το Παγκράτιο Άθλημα στους
Ολυμπιακούς Αγώνες»βλέπουντις ευκαιρίες, μία προς μία, για πραγμάτωση
των προσδοκιών τους να κάνουν φτερά και να χάνονται στο «απέραντο γαλάζιο» της
μιζέριας, της απραξίας, της αδυναμίας να ξεκολλήσει το κάρο από τη λάσπη…
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
Το μεγαλύτερο μέρος της ιστορικής αναδρομής ελήφθη από το βιβλίο «ΤΟ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΝ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ» των Γ. Κλοκίδη & Δ. Τρίγκα,
έκδοση του ΑΣΒ Ημαθίωνα, 2013.
To translate the extant text to a language of your choice, you can use Google Translate[13].
………………
ΕΣ
ΑΥΤΑ ΗΚΕΙΣ ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝ ΟΛΥΜΠΙΑι ΤΟ ΚΑΛΛΙΣΤΟΝ˙